Bir parça acı, bir parça yaşam
Kollarımda ağrılar bacaklarımda yalanlar
Nerde nasıl sokacak beni yılan
Ne zaman kuyudan çıkacak hayatlar.
Bebekler geriye doğru koşmakta,
Hayaller geçmişe sır gibi gömülmekte.
Sırların doldurduğu bardaklar
Her zamankinden hızlı boşalmakta,
Hekimler şerbetleri tattırmakta insanlara
Dualar yerlerini yeminlere bırakıyor
Tümevaran uykular kabuslarla dolu
Sen esirisin yüreğinin korkusuna
Beynin paramparça kulakların duymaz
Ağlasan da yağmurdan kaçamassın
Yakalanır hapsolursun sonunda.
