Hınç doldurmuştu bardağı ve her damlasında ayrı bir öfke damıtılmakta.
Sanki bir daha kendine dönemeyecek olmanın verdiği korku, her defasında kendini bulamamaktan duyduğu tedirginlik.
Bir anlam katamadığı hayatın bir garip girdabında dolanan benlik.
Sadece yaşanılamamış olmanın verdiği hüzün.
-Şizofrenik İzdüşüm Yazıları-
